Dagboek van een knieschijfprothese

Zoals ik al eerder vermelde, zit ik alweer een tijdje thuis met een knieblessure en drong zich een operatie zich aan.

Morgen is die dag eindelijk aangebroken, ik zeg wel eindelijk maar ik zit hier nu in mijn kamertje met een heel erg klein hartje en het dan even van me afschrijven helpt.

Morgen rond de middag ben ik dan de ‘trotse’ eigenaar van een knieschijfprothese en dit op 38 jarige leeftijd. Beat that! 🙂

Het begon allemaal 2 jaar geleden toen ik plots door mijn knie ging, een pijnscheut die verdween na 5′. Tijdens de dag werd die verdomde knie dubbel zo dik, toch even snel op controle. Nu ja, snel kennen ze op een spoedafdeling ook niet echt. Foto nemen, niks ernstig, brace aan en hup weer aan het werk.

In plaats van beter werd het slechter, dan doen we toch even een scan mevrouw. Een dag later werd ik gebeld door de dokter, mevrouw Moreels u weet dat u knieschijf niet meer op de juiste plek zit? Euh nee, dat wist ik niet en is dat normaal niet pijnlijker?

Door de medische mallemolen en een eerste operatie om die knieschijf weer netjes op zijn plek te zetten. Operatie goed gelukt en de eerste bemoedigende woorden van de chirurg ‘ uw letsel is zeer ernstig, een knie van een 70 jarige is nog beter’, ik vrees u snel terug te zien…..

Keihard gerevalideerd en na 3 weken besliste ik om terug te gaan werken, ging perfect! Helaas kreeg ik na een maand of 9 weer meer en meer pijn en bij het uitstappen uit de wagen zei het ding ‘krak’. Blokage van de knie met een afgebroken stuk kraakbeen, weer naar spoed om die blokage te deblokkeren en o ja, weer een operatie.

Na deze minder ernstige ingreep werd ik wakker met veel meer pijn dan de eerste keer en wist onmiddellijk dat dit niet goed was. Die pijn is er enkel erger op geworden en dan wil je toch het liefst zo snel mogelijk geholpen worden. De behandelende arts moest me doorsturen naar een collega maar die durfde geen beslissing te nemen wegens mijn leeftijd, goed en wel maar geholpen moet ik worden.

Gelukkig is er dan familie met een lange arm zodat ik op korte termijn bij een professor in een ander ziekenhuis terecht kon. Die lieve man zette me dan ook onmiddellijk met mijn voetjes op de grond door me te vertellen dat niet meer alles vanzelfsprekend zal zijn. Nu ja, dat zien we dan wel weer, nu wil ik revalideren en weer terug gaan werken!

20140723-215227-78747899.jpg

De pijl staat op het juiste been, wat kan er mis gaan?

Advertenties

2 thoughts on “Dagboek van een knieschijfprothese

  1. Ik beat het op 35-jarige leeftijd 🙂

    Mijn operatie is geleden van januari ( dit jaar ) en moet zeggen dat ik het vermoeden heb dat het nog wel even zal duren eer ik terug ( voor zover mogelijk ) de oude zal zijn.

    Succes alvast met de verdere revalidatie.

    1. Wie had er ooit gezegd dat we op zo’n jonge leeftijd reeds een prothese zouden hebben :-).

      Ik moet zeggen dat het bij mij heel erg vlot, de oude zal ik nooit meer worden maar kan eindelijk weer met mate mijn ding doen.

      Jij ook super veel succes nog!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s