Een mama met een verhaal….. Naar school

  
Tijdens mijn zorgenloze zwangerschap werd Flo ingeschreven in de creche die bovenaan mijn wenslijst stond, ook het schooltje waar ze haar kleuterjaren zou doorbrengen stond al vast (een mens moet goed voorbereid zijn toch? 😊).

Het liep echter anders, Flo had zoveel zorg nodig dat ze nooit naar een ‘normale’ school zou kunnen gaan. Geloof me, ik heb er tranen voor gelaten, weer een egoïstische droom die ik moest laten varen… Ik zeg egoïstisch, want IK droomde van een klein meisje dat aan mama’s hand en met een veel te grote boekentas op haar rug vrolijk richting school huppelde.

Het woord MPI viel al tijdens Flo haar verblijf op neonatologie, haar behandelende neurologe Dr. L was verbonden aan Merlijn, een medisch pedagogisch instituut waar kindjes van 0 tot 6 jaar met een handicap worden opgevangen en waar ze de nodige zorgen krijgen zoals kiné en logopedie.

De wachtlijst was lang en ondertussen was het sukkelen van de ene therapie naar de andere, Flo vond het allemaal te druk en liet dat ook merken door zich vaak op te spannen en uiteindelijk ook epilepsie te ontwikkelen. Het maakte het allemaal nog moeilijker want langs de ene kant wilde je absoluut dat je kind de nodige kansen krijgt en wilde ik er alles uithalen wat er in zat, maar langs de andere kant wilde ik mijn kind ook de nodige rust gunnen.

Na 6 maanden kwam het nieuws dat er is september een plekje vrij kwam voor mijn kleine meid, afspraken werden gemaakt en er zouden 2 juffen op huisbezoek komen om in alle rust Flo te leren kennen. Ik was doodnerveus want wist echt niet wat me te wachten stond, Flo wilde duidelijk een goede eerste indruk maken en was de rust zelve.

Grote C. en kleine C. waren op slag verliefd op mijn mini monster, het was voor hen al een tijdje geleden dat ze nog een baby’tje in hun klasje hadden gehad en het was toen al duidelijk. Flo zou schaamteloos verwend worden en met de jaren zou blijken dat ze er serieus misbruik van zou maken 😊.

Op Merlijn is er plaats voor 50 kindjes, elk klasje heeft een dierennaam en Flo werd een poes. Het eerste klasje waar de kleintjes worden opgevangen en waar ze eventueel kunnen doorgroeien, Flo is altijd een poes gebleven.

klaar voor de eerste schooldag

1 september brak aan, en ik herinner me die dag nog alsof hij gisteren was. Ik dacht op alles voorbereid te zijn, echter de eerste kennismaking met de klasgenootjes van Flo viel me heel zwaar. Ik barste in tranen uit bij het zien van zoveel kleintjes die nooit kind zouden kunnen zijn, die moeten vechten voor elke stap…. Gelukkig was er koffie en troostende woorden, na een klein uurtje was ik klaar om mijn grootste geschenk achter te laten bij wat toen nog vreemden waren.

Ik had een hele dag gepland, eindelijk wat me-time maar wat miste ik mijn klein monster. Uiteindelijk poetste ik het ganse huis en telde ik af tot ik Flo weer kon ophalen. Mega trots was ik toen de juffen vertelde hoe goed ze het wel had gedaan, dat ze goed had geslapen en dat ze er van genoten hadden om dat kleine ukie te knuffelen.

Wat Merlijn zou betekenen in ons leven kon ik toen nog niet weten, die verhalen vertel ik jullie de volgende keer maar dat het een warme plek zou worden waar mijn kleine monster ontzettend graag gezien werd dat kan ik jullie al wel zeggen….

Tot snel,

Liefs Madame stof

P.S. Ik heb de toestemming gevraagd aan alle medewerkers van Merlijn om het verhaal van Flo te delen, ze wensten niet met foto’s of volledige naam vermeld te worden omdat ze alle eer aan Flo willen laten. Ik respecteer dat maar door haar verhaal hier neer te schrijven wil ik hen toch extra in de bloemen zetten wat dat verdienen ze…….

Advertenties

7 thoughts on “Een mama met een verhaal….. Naar school

  1. Alweer zo’n moedig verhaal lieve Madame Stof! Ik ben er zeker van dat je een super mama BENT en dat Flo alle liefde gekregen heeft die ze nodig had! Je bent een topwijf!
    En ik blijf erbij, hartjes voor jullie ❤

    Veel liefs x

  2. Whaw, zo mooi. Je liefde voor je dochter Flo is enorm, tot aan de maan en terug en nog veel verder, dat merk je elke keer als je over haar schrijft. Heel veel liefs en sterkte.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s