Een mama met een verhaal… Op kamp

  
Er zit een briefje in Flo haar schooltas, de poezen gaan op kamp inclusief overnachting! Pardon, mijn monster 2 dagen en een nacht moeten missen, het angstzweet breekt me uit….

Mijn twijfel bespreek ik met de poezenjuffen, ze stellen me gerust want ze doen dit natuurlijk al jaren. De kiné op rust van Merlijn stelt zijn prachtige vakantiehuisje ter beschikking, onze poezenkinderen krijgen elk een juf dus mogen ze genieten van extra aandacht, Dr. L (Flo haar neurologe, verbonden aan Merlijn) gaat mee dus wat kan er mis gaan? 

De dag van het kamp breekt aan en alle ouders worden tijdig verwacht met zoon of dochter voor een lekker tasje koffie en een stukje taart.

 Ook wij zijn netjes op tijd, Flo is rustig en geniet duidelijk van alle extra aandacht, Dr. L zal voor Flo zorgen want ook al mag ze het niet luidop zeggen haar ‘petatje’ is haar lieveling.

Terwijl ik de koffer uit de auto haal hoor ik iedereen lachen, ik heb dan ook een belachelijk grote koffer bij 😊, je kan nooit genoeg bij hebben toch? Omdat Flo zo klein is had ik elk ensemble netjes verpakt in diepvrieszakjes met de nodige instructies. Nee juffen, als Flo gemorst heeft moet een heel nieuw ensemble aan inclusief bijpassende sokjes en haarspeldjes, en ik check de foto’s 😊.

Het was tijd om afscheid te nemen, mijn moederhartje deed een beetje pijn maar ik wist dat Flo in hele goede handen was en dat ze ontzettend zou genieten van de nieuwe prikkels. Ik wilde vooral genieten van wat extra uren slaap want het slaappatroon van mijn klein monster was niet schitterend….

Heb ik genoten van de extra tijd en de extra slaap, nee niet echt. Had Flo genoten van haar nachtje weg? Absoluut wel, een telefoontje en niets als goed nieuws… Flo had de ganse nacht doorgeslapen (???), was in de vroege ochtend met Dr. L naar de bakker geweest en er stonden nog een aantal leuke activiteiten op de planning voor wij weer verwacht werden.

Om 16u stond alweer koffie en taart klaar en mochten we onze poezenkinderen weer in de armen sluiten, zonder dat ze me het kon vertellen kon ik gewoon zien aan Flo dat ze had genoten.  Er werd nog duchtig nagepraat en de eerste foto’s (met de juiste kleertjes aan) werden getoond, leuke anekdotes werden boven gehaald en het jaar nadien…. had elke poes kleertjes bij, netjes verpakt in zakjes 😉.

Liefs, 

Madame stof

Advertenties

4 thoughts on “Een mama met een verhaal… Op kamp

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s