18, een mijlpaal

Dag lieve Flo,

4 januari, jou verjaardag, een mijlpaal deze keer want je blaast 18 kaarsjes uit. Daarom deze brief, je kan hem zelf niet meer lezen maar ik las hem aan je voor en hoop stilletjes dat hij je roze wolk mocht bereiken.

Toen je werd geboren moest ik mijn dromen bijstellen, toen het verdict viel hoe zwaar je kleine hersentjes waren aangetast door dat zuurstoftekort wist ik dat je nooit naar school zou huppelen, dat je nooit naar je eerste fuif zou kunnen en dat je nooit zou kunnen autorijden….. Dat waren dingen die ik voor jou had uitgestippeld, dat je een zorgeloze jeugd zou hebben, met heel veel vrienden en vriendinnen. Dat ons huis de zoete inval zou zijn met giechelende meisjes die elkaars kleding aantrokken, elkaars haar deden om dan te vertrekken naar de film.

De eerste keer verliefd, de eerste keer een gebroken hart, de eerste kus….. Ik had het je allemaal zo erg gegund lieve schat, ook al zou ik geen oog meer dicht doen dat er een of andere dwaze puberende puistenkop voor de deur zou staan om je mee naar een fuif te nemen.

Als ik je stoere neef zie dan beeld ik me in dat jij er naast zou lopen, allebei even puberachtig en geheimzinnig op jullie smartphone tokkelend, weinig pratend tegen ons, want ja wij ouders zijn saai. Twee handen op 1 buik, elkaars alibi om stiekem iets te doen wat eigenlijk niet mag. Ik had het graag gezien, die stoere kerel naast zijn frêle nichtje als bescherming voor de grote boze wereld die jullie samen zouden ontdekken.

Het mocht niet zijn lieve schat, ik blijf steken op 5 prachtige jaren die we samen mochten delen. Jaren waarin enkel jij belangrijk was ook al was het loodzwaar maar ik wil de wereld ruilen voor extra tijd samen met jou…… Je was en blijft het allermooiste geschenk, je dwaalt verder in mijn gedachten en woont in mijn hart…. Nu en voor altijd……

Dikke verjaardagszoenen van je mama, ook al zouden die gepaard gaan met rollende ogen en een theatrale ‘mamaaaaaa’ :-).

Advertenties

6 reacties op ‘18, een mijlpaal

  1. Ik kan er niets aan doen, maar ik ben diep ontroerd door deze lieve oprechte brief. Ja 18 jaar worden, het is me wat hé! Ook al zijn ze er niet meer, het is toch een heel speciale gebeurtenis. Dikke knuffel. En ik hoop dat jouw boodschap is aangekomen op de mooiste roze wolk.

  2. Wat een tekst man… Daar word je toch eventjes stil van. Ik denk wel dat ze je tekst heeft gelezen, er fonkelt een grote ster aan de hemel, als ik naar buiten kijk.
    Fijne groetjes, Sofie

  3. Mooi geschreven, Inge! Het doet me even stil staan, wat we zo vanzelfsprekend vinden … Je bent een prachtmoeder en je dochter zal hoog boven op haar roze wolk super trots op jou zijn! Hoe je haar verder blijft herinneren en ook hoe sterk je in het leven bent blijven staan ! Dikke kus! xxx

  4. Tranen in mijn ogen, maar ook een glimlach en af en toe een grinnik… ik kan me al helemaal voorstellen dat Flo op mijn ondeugende kapoenen zou komen babysitten, sparend voor haar eerste auto of nieuwe kleren 😉 Bubbels en ballonnen voor Flo, die ik heel graag had leren kennen… inclusief de rologen en puberkuren…

  5. Ik word er zo stil van.
    Vind niet de juiste woorden maar 1 ding weet ik zeker: ze waakt over jou en is altijd heel dicht bij je.
    Voor haar was je haar held. Veel sterkte Inge.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s