Een mama met een verhaal….. 10 jaar zonder jou

Liefste Flo,

Donderdag 6 juli 2006, zondag 3 juli 2016… Bijna 10 jaar en vandaag schrijf ik je een brief. Ondertussen zou je een prachtige puber van 15 jaar zijn, na deze lange tijd van afscheid wil ik je laten weten hoe het met iedereen gaat….

Zullen we beginnen met Louie de kladschilder, jou trotse overgrootvader? Die mocht je al heel snel op je roze wolk verwelkomen, amper 8 maanden na je overlijden besliste ook bompa om ons te verlaten. Ik dacht altijd heel veel tranen te laten als hij ons zou verlaten maar het verdriet om jou was nog veel te sterk aanwezig en beleefde het allemaal in een waas. Ik hoop dat hij je daar ook leert vals spelen en dat je hem mag schminken, net als mama toen ze klein was.

Geef hem een dikke knuffel…..

2 jaar geleden werd het druk op je roze wolk want moeke was daar ook, na een kort maar zwaar gevecht tegen die vieze borstkanker… Met haar laatste krachten sprak ze haar wens uit om naar jou te mogen gaan, haar juweel met jou assen stevig in haar hand.

Geef haar een dikke knuffel……..

Je papa….. Met je papa gaat het helaas niet zo goed, hij heeft zijn leven niet meer op de rails gekregen na je overlijden. Hij hield je vast, wilde je niet loslaten en zocht zijn troost in foute dingen. We hebben het niet gehaald lieve schat, we zijn elk onze eigen weg gegaan maar hoop ondanks alles dat hij toch nog even gelukkig mag worden net als je mama.

Je mama….. Tja eerlijk is eerlijk en na je overlijden had ik het ook moeilijk mijn leven zonder jou een richting te geven. Leefde het eerste jaar op koffie en sigaretten om nadien regelmatig een nachtje door te dansen en het allemaal zijn beloop te laten gaan. Gelukkig botste ik tegen Johnny, een super lieve kerel die me liet inzien dat ik het toch niet allemaal zo goed verwerkt had dan ik beweerde. Ook al heeft hij je nooit gekend, ik mag nog steeds mijn verhaal en mijn tranen bij hem kwijt, hij heeft altijd een luisterend oor en troost me wanneer het even wat moeilijker gaat. Ondertussen wonen we in een leuk huisje in het ‘verre’ Limburg en staat jou foto centraal. Mama is weer gelukkig, mama lacht en mama geniet maar mama heeft ook nog verdriet, ik heb het een plaats gegeven maar samen met jou is er een stukje van mezelf overleden….

Je voke…. Nog steeds de beste voke van heel de wereld…. Hij praat nog heel vaak over je, dan heeft hij het moeilijk maar tegelijk glimt hij van trots. Wij glimmen ook van trots want nu moeke er niet meer is moet hij het ook allemaal alleen doen maar hij doet dat super goed. Wist je dat hij zelfs 2 dagen in Merlijn gaat helpen? Koken, het gras afrijden, koffie drinken met Christel en Patty :-). Je hebt een mooi plekje gekregen daar in de tuin waar je zo graag zat, een plaatje met jou naam op. In Merlijn praten ze nog vaak over je, het is duidelijk dat je indruk hebt achter gelaten 🙂

Mateo, je grote broer zoals hij zichzelf altijd voorstelde is uitgegroeid tot een prachtig exemplaar. Zijn looks hebben al heel wat meisjeshartjes doen breken maar er is er maar eentje dat zijn hartje heeft gebroken en dat ben jij. Hij mist je ontzettend hard en heeft het erg moeilijk om over zijn gemis te praten, het enige wat hij wil is dat je er weer zou zijn maar lieve schat we weten allemaal dat dit onmogelijk is! Hij is zo fier op jou dat hij zelfs een spreekbeurt over jou gaf :-). Het komt wel goed, hij heeft alleen wat meer tijd nodig…

Tante Gitta, wat zeggen we daar over ;-)… Ze is nog steeds de grote zus waar ik op kan terug vallen ondanks onze moeilijk relatie in het verleden. Ik ben blij dat we toch zijn samengegroeid want al geven we het niet snel toe we lijken wel heel erg op elkaar. Ze ziet wanneer het niet goed gaat, met haar moet ik niet praten face to face, ik mag het haar schrijven en daar ben ik dankbaar voor want het blijft soms moeilijk om de juiste woorden uit te spreken…… Ze is al 8 jaar gelukkig met Thomas, wat zou je daar plezier mee maken. Hij is lief, grappig en kan ontzettend goed dansen :-), ik ben er zeker van dat je je bij hem ook heel erg op je gemak zou voelen…..

De bomma, ondertussen is ze 90 jaar geworden en gaat ze beetje bij beetje achteruit maar ondanks die kwaaltjes kussen we onze handjes dat ze er nog is. Ze heeft verdriet om jou, om haar dochter en kan het niet plaatsen waarom jullie eerst moesten gaan… Ze gaat nog steeds naar haar vriendinnen van het naaikransje en praat met veel trots over ons allemaal!

Zondag komen we allemaal samen om jou te herdenken, we maken er een feest van met veel roze…. Er zal over je gepraat worden, er zal voor je gehuild worden maar lieve schat weet 1 ding je zal altijd mijn lief monster blijven, toen, nu en voor altijd!!!

Dikke kus

mama

 

 

 

 

Een mama met een verhaal…. Poezenavonden, vriendjes en afscheid

Tiny-gaat-kamperen_0002-e1344858251908

Merlijn en Flo, het klikt… Mijn kleine meisje voelt zich goed bij de poezen, misschien door alle extra aandacht die ze krijgt :-). Ook mama voelt zich goed, ik laat mijn klein monster met een gerust hart achter wetende dat ze in de beste handen is.

De poezenjuffen zijn als 2de mama’s voor Flo, ze lezen Flo als geen ander en staan altijd klaar met goede raad of een bemoedigend woord als het even tegen zit.

Snel is het duidelijk dat Flo deel uit maakt van de 3 F’en (een beetje K3 maar dan anders :-)), 3 kleine meisjes met een voornaam die begint met een F. Het is heerlijk om ze samen naast elkaar te zien liggen en dat er op hun manier toch een soort van contact is. Ook met de ouders van de 2 andere F’ meisjes klikt het geweldig, we zijn elkaars steun in goede en kwade dagen en die kwade dagen mag je letterlijk nemen als we het bericht krijgen dat het met kleine F niet goed gaat.

Weken ligt ze in het ziekenhuis te vechten als een leeuw, maar deze strijd kon kleine F niet winnen. Het nieuws kwam enorm hard aan, dit was voor ons allemaal de eerste keer dat we het verlies van een kind moesten verwerken. Het was vreselijk moeilijk te beseffen dat er nooit meer 3 F’en zouden zijn, gelukkig konden we terecht bij elkaar en bij de poezenjuffen.

Uren hebben we samen gepraat en samen gehuild, de poezenavond werd in het leven geroepen. Elke 1ste vrijdag van de maand kwamen de poezen mama’s en papa’s samen en dronken we een goed glas wijn. Elk onderwerp werd aangesneden en soms liepen de tranen over onze wangen, niet van verdriet maar van het lachen… Ook dat is het leven met een kindje dat net een beetje anders is.

Ik denk met een heel warm hart terug aan deze momenten, het loslaten van dingen in een groep die je echt begrijpen, die voor dezelfde berg staan als jij en die je samen kan beklimmen.

Ik denk met een heel warm hart terug aan alle kindjes die bij Flo in de poezenklas hebben gezeten, het was een hechte groep met elk hun karaktertje.

Zo was er M, een überschattig ventje geboren met het syndroom van Down. Hij was de rust zelve en zat altijd fier en met opgeheven hoofd in zijn eetstoel, de burgemeester van de poezen.

T was de beer, hij werd een poes toen hij amper 3 maanden was maar groeide snel boven ieders hoofd uit en een rol als bodyguard voor de 3 F’en was op zijn lijf geschreven.

Dan natuurlijk de 2 andere F’en, echte meisjes met af en toe diva streken en roze nageltjes.

Ze hebben prachtige jaren van hun jonge leventje samen doorgebracht, ze doen dit nog steeds elk op hun eigen wolkje hoog in de hemel. Helaas hebben we in de loop der jaren afscheid moeten nemen van deze prachtige wondertjes, maar ze leven verder niet alleen bij hun ouders en familie maar ook in Merlijn denken ze met een warm hart terug aan wat nooit meer zal terug komen.

Het gaat jullie goed poezen, speel maar fijn samen zoals jullie altijd deden……

Liefs,

Madame Stof

x

Proud to present!

gast-blog

Een blogdipje is dus toch niet zo negatief als ik eerst dacht, ik heb zoveel leuke volgers met evenveel leuke blogs. Waarom laat ik hen eens niet het werk doen?

Unique Marieke is er zo eentje van, een superlief piepkuiken met een voorliefde voor prutsen met naald en draad, boeken en rommelmarktvondsen. Het klikt  tussen Madame Stof en Marieke en net daarom vroeg ik haar om mijn eerste gastblogger te zijn.

Hieronder lees je het resultaat van een hele leuke samenwerking!

Deze lieve Madame Stof vroeg me om te gastbloggen, natuurlijk wil ik graag deel uit maken van dit leuke projectje!

Waarom ben je beginnen bloggen?
Op sociale media zag ik geregeld bijzondere, leuke blogs tevoorschijn komen. Vraag me niet waarom, maar op de één of andere manier keek ik op naar die bloggers. Ik vind het bijzonder fijn om andere verhalen te lezen. Een bepaalde mening, een levensverhaal, een prachtige creatie of gewoon een leuke foto, die mensen delen hun verhaal met de rest van de wereld en dat inspireerde mij.
Na wekenlang twijfelen hakte ik de knoop door! Ik ben altijd al een sociale geweest, het leek mij een leuke uitdaging om te rest van de wereld te entertainen met mijn verhalen!

Hoe komt je aan de naam Unique Marieke?
Dagenlang, dag en nacht, was ik op zoek naar dé perfecte blognaam. Ik wou er ééntje dat bleef hangen bij de mensen. Nog een voorwaarde die ik mezelf had opgelegd was dat mijn naam moest rijmen, vraag me niet waarom, af en toe heb ik rare kronkels in mijn hoofd! Op een bepaald moment had ik zelf ‘Marieke Fieke’ in gedachten (ja, lachen is toegestaan)!
’t Was wel duidelijk dat ik iets wou dat echt van mij was! Ik begon de hele dag door te rijmen op ‘Marieke’, tot op een gegeven moment ‘unieke’ in mijn hoofd kwam springen. ‘Dat is het!’, ik moest er niet lang meer over nadenken. Om het toch nog wat extra cachette te geven besloot ik het op zijn Frans te schrijven. Moet wel toegeven, ik ben vré content met mijn blognaam!

Hoe heb je leren naaien?
Ik heb mijn mama altijd weten naaien met de naaimachine. Wanneer ik broeken kocht die te lang waren, korte mama ze zonder problemen in. Een bootcut broek versmalde mama zonder verpinken tot een skinny. Het goede voorbeeld had ik dus al van kindsaf aan gezien.
Mamalief is lid van FEMMA (de KAV van vroeger), toen naaien echt een ‘hype’ begon te worden besloten ze met haar FEMMA groepje een workshop naaien te geven. Zo’n workshop waar je echt van nul begint, ééntje waarbij je nog nooit van je leven een naaimachine moet aangeraakt hebben. Mama vroeg aan mij of ik dat niet zag zitten om samen met haar deel te nemen. Ik moest er niet lang over nadenken, we schreven ons allebei in.
De workshop was echt een schot in de roos, we leerden niet enkel een keukenshort maken maar ook nog eens een op-maat-gemaakte-rok. Patroontekenen was nu niet mijn leukste bezigheid maar ik ben toch blij dat ik deze ervaring mocht kennen!
Ohja, op een bepaald moment zei de lesgeefster ‘ge moogt u machine droaien’, op zijn plat Maldegems gezegd. Droaien betekende in die context: draden maar droaien heeft ook de betekenis draaien, je kan al raden wat er gebeurde: ik draaide letterlijk mijn naaimachine… Hilariteit alom bij de al wat meer ervaren naaisters!

Wat zijn je vijf favoriete blogs?

Dit vind ik een moeilijke, iedere blogger is uniek en heeft zijn eigen verhaal. Ik wil niemand afbreken en zeker niemand benadelen. De vijf bloggers die ik hier uitkies zijn de blogs waar ik meest naar toe surf.

1. Madame Stof

En nee, dat is nu niet omdat Madame Stof me gevraagd heeft om te gastbloggen. Ik wil zeker niet komen slijmen maar Madame Stof is echt een voorbeeldfiguur voor mij! Moet eerlijk toegeven, het is de enige blog waarbij ik alle artikelen al heb gelezen!
Madame Stof maakt bijzonder mooie creaties met haar naaimachineke, maar als lezers van Madame Stof zullen jullie me zeker geen ongelijk geven. Wat ik ook bijzonder fijn vind aan deze blog is het persoonlijke, de verhalen die je doen stilstaan bij het leven, om even bij stil te staan. Om nog maar te zwijgen van de prachtige foto’s die verschijnen, foto’s voor in de boekskes gelijk dat ze zeggen! Ik neem aan dat ‘den hubbie’ daar wel voor iets tussen zit, bij deze, meneer Hubbie: prachtig werk!
Ik ken Madame Stof (nog) niet persoonlijk, maar voor mij is het een ongelooflijk straffe madam die af en toe een tikkeltje meer zelfvertrouwen mag hebben en vooral verder mag stikken achter haar naaimachine met dat vleugje persoonlijkheid!

2. Big City Life

Deze blog heb ik nog niet zo héél lang geleden ontdekt, zonde, echt zonde want het is een fantastisch leuke blog! Ze lanceerde de rubriek ‘Geweldig en Gênant’, een wekelijkse rubriek die je gegarandeerd doet lachen! Haar persoonlijke verhalen zijn ook keer op keer verhalen om je te doen lachen, te inspireren maar ook om na te denken over het leven. Onlangs postte ze een artikel waarbij ze het verhaal vertelt, haar gevoelens en ervaring, wanneer haar huis in brand stond. Zo’n artikel laat je op zo’n momenten niet koud.
Haar schrijfstijl kan me ook wel bekoren, dat dialect die er op een speciale manier door komt vind ik echt fantastisch, ze doet het op haar eigen manier en dat valt bij mij enorm in de smaak!
Wat ik ook leutig vind is dat ze ook van Het Meetjesland komt, altijd leuk om bloggers te leren kennen uit je eigen omgeving!

3. Angellekes Creaties

Zij schrijft over haar naai- en cameocreaties, een madame met enorm veel passie voor haar hobby! Regelmatig verschijnen artikels op haar blog van mooie naaimaaksels! Om nog maar te zwijgen van haar cameomaaksels… Zoals ze zelf wel weet; ze is een beetje verslaafd aan haar machine. Zeker en vast terecht, amai, ze maakt echt leuke, originele, persoonlijke creaties met haar plotterke! Wat me altijd bij blijft als ik aan haar denk is dat ze ooit eens een Zwitsal (je weet wel van die gele babyverzorgings producten) flesje gemaakt heeft op maat, dus in plaats van Zwitsal stond de naam van de kleine spruit. Fantastisch toch hé als je zoiets kan maken?!
Iedere keer als ik dan op haar blog vertoef denk ik dan ‘milledju had ik ook maar zo’n cameo’!
Het leukste van al, ze was ooit mijn swapmaatje! Ik kreeg van haar een VIP swappakske waarmee ik nog altijd enorm blij mee ben!

4. Miss Pixie

Miss Pixie is een creatief wezentje, dat kun je wel zeggen! Het is een pittige madame die eigenlijk veel gemeen heeft met mij… Ze naait met plezier, staat graag in haar keukentje, knutselt er op los en leest graag een boek. Daarom hou ik ook zo enorm van haar blog! Sinds kort heeft zij ook een toffe rubriek: ‘Koffieklets’, vraagje rond koffiedrinken! Fijn om te lezen, alleen jammer dat ik geen koffiedrinker ben!
En niet onbelangrijk, Miss Pixie doet aan ruilen, fantastisch toch hé?

  1. Kelly Caresse
    Kelly is een Nederlandse blogger, die van bloggen haar beroep heeft gemaakt (een droom die uitkomt zou ik zo zeggen)! Ze is een trotse mama en plaatst bewust geen herkenbare foto’s van haar kleine meid op haar blog en sociale media. Een item waarvoor ik haar echt bewonder in tijd waar sociale media toch een belangrijke factor is! Verder deelt ze ook heerlijke gerechtjes, maakt af en toe een leuke video en showt regelmatig haar outfit! Gewoon een heerlijke blog, waar je kan meegenieten van haar leven, elke dag een artikel waarbij je gewoon met je voeten omhoog, een kopje chocomelk kan genieten van haar artikels! Oh ja, en alles doet ze zonder veel tralalala, ze blijft zichzelf en daar hou ik wel van! Wil je nog iets toevoegen?
    Omdat ik stiekem wel een beetje trots ben op mijn eigen tutorial van mijn draadjeopvanger wil ik hier nog eens reclame voor maken. Eens je zo’n ding hebt hangen aan je tafel wil je het niet meer missen!

    Verder wil ik alle lezers en medebloggers bedanken voor de fantastische tijd die ik al mogen meemaken heb in de blogwereld! Nen dikke merci!

    Bedankt Madame Stof, voor deze fijne ervaring!

Liefs
Unique Marieke

Het is weer voorbij…..

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/be3/66518928/files/2015/01/img_0119.jpg

Het zit er op, weer een jaar dat voorbij is gevlogen en ik moet zeggen 2014 was een jaar met ups & downs….

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/be3/66518928/files/2015/01/img_0110.jpg

In februari moest ik afscheid nemen van mijn mama, ze verloor een zeer korte strijd tegen borstkanker. Handen die elkaar vinden in een oneerlijke strijd, een foto die ik steeds zal koesteren….

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/be3/66518928/files/2015/01/img_0120.jpg

2014 was het geboortejaar van Madame stof de blog!

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/be3/66518928/files/2015/01/img_0111.jpg

Ook mijn eigen naaiplekje kreeg vorm

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/be3/66518928/files/2015/01/img_0115.jpg

Mijn eerste projectje…..

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/be3/66518928/files/2015/01/img_0121.jpg

En mijn laatste, ik maak vorderingen 😊

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/be3/66518928/files/2015/01/img_0124.jpg

Met mijn sew partner in crime werd er ook een naaikaffee opgericht

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/be3/66518928/files/2015/01/img_0116.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/be3/66518928/files/2015/01/img_0122.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/be3/66518928/files/2015/01/img_0123.jpg

2014 werd ook een jaar van genieten met familie en hubbie….

Ondanks alles is het jaar 2014 voorbij gevlogen, ik wens jullie allemaal een super 2015. Geniet met volle teugen, laat al eens een mand strijk staan en neem tijd voor vrienden en familie!

Kilometers vreten

Nog even genieten van een paar dagen vakantie voor ik eindelijk weer aan het werk kan, gisteren hadden we een tripje naar zee gepland en vandaag een tripje naar Antwerpen. Kijk even mee wat we hebben uitgespookt…..

plog 1

de hubbie had voor een vrij stevig ontbijtje gezorgd…..

plog 2

Ook de auto moet ontbijten…..

plog 3

plog 4

Halfweg, even de dorst lessen en tijd voor een ‘feetie’

plog 5

Uitwaaien op het strand

plog 6

plog 19

De hubbie had zijn fototoestel mee en schoot heel wat kiekjes, dit is mijn favoriet al is het poseren nog steeds niet mijn favoriete bezigheid…..

plog 11

plog 12

We eindigen de dag met een heerlijk etentje, gamba’s voor mevrouw en een vlees brochette voor mijnheer….

plog 15

plog 13

Vandaag stond er een tripje Antwerpen op het programma, ik moest op consultatie bij de chirurg en trakteerde papa op een lekkere lunch. Dat verdiende hij wel vandaag op zijn trouwdag 43 jaar geleden…….

plog 16

plog 17

Een lekkere lunch sluit je af met iets zoets, de uitvinder van ‘Antwerpse handjes’ moeten ze dringend een standbeeld geven! Ik dronk voor de eerste keer een Chai Latte en een nieuwe verslaving is geboren…..

plog 18

Eindigen doen we in de wachtzaal van het ziekenhuis, een tevreden chirurg en een tevreden patiënt. Maandag ga ik eindelijk weer aan het werk en kan ik ook dit hoofdstuk afsluiten…..

Bizou x

The story of my life…. August #2

Alweer de laatste dag van augustus, tijd voor wat foto’s

IMG_0730.JPG

Zo mooi is het hier in Limburg, op weg naar het zwembad met de fiets.

IMG_0735.JPG

Het was weer Sewilicious tijd en dat sluiten we trouw af met een heerlijke warme chocomelk met slagroom!

IMG_0763-0.JPG

Met de trein naar Antwerpen voor een papa dag maar ook om een bezoek te brengen aan de controle arts. Ik ben 100% goedgekeurd om eindelijk terug te gaan werken!

IMG_0769.JPG

Verliefd!

IMG_0778.JPG

De breiles start pas binnen 3 weken maar een sjaal breien met een breiring lukt nog net :-).

IMG_0780.JPG

Morgen is het ook weer back 2 school voor mij, we gaan weer naaien!

The story of my life… June #1

Alweer bijna half juni, dat wil zeggen even een kijkje nemen in mijn fotodagboek….

Image

Image

Image

ImageIk heb onze patio een beetje opgefleurd met wat groen, ik heb absoluut geen groene vingers maar het maakt het wel een pak gezelliger. Ik nam ook 2 aardbeienplantjes mee, nadat ik in Libelle had gelezen dat je ze in een hangpotje kan kweken. Vanmorgen heb ik mijn eerste aardbei uit eigen kweek opgegeten, en ik moet zeggen ze was heerlijk 🙂

ImageWoensdag kwamen mijn lieve collega’s op bezoek, ik ben al zo lang thuis en mis ze elke dag meer en meer. Het was zalig om weer even bij te praten, dit prachtig boeket kreeg ik van hen.

ImageTijdens het zappen laat op de avond kwam ik terecht op een Nederlandse televisie zender, daar waren ze reeds aan het discussiëren over de looks van de ‘nieuwe’ zwarte piet. Dit is het resultaat, een zwarte piet zonder kroeshaar maar met stijltang. Ik vind heel de discussie meer dan belachelijk…..

ImageDeze week konden we genieten van prachtig weer, maar maakten we ook kennis met een nieuw fenomeen ‘supercel’. Een storm met hagelbollen zo groot als golfballen die heel wat schade aanrichtte. In Limburg zijn we grotendeels gespaard gebleven, maar heel soms dacht ik toch even dat de wereld ging vergaan…..

Image

Ja, ik doe mee met de WK gekte, gewoon voor de gezelligheid. En als de Belgen spelen kleur ik mijn nagels in de Belgische 3 kleur!

Gisteren was het ook onze eerste bijeenkomst van ons naaigroepje ‘Sweilicious’, toch een klein beetje zenuwachtig want je kent tenslotte niemand maar wat was het gezellig! Er werd duchtig getetterd maar toch ook gewerkt aan onze eigen projectjes, ik ben bezig met een postmantas voor de hubbie. Helaas nog geen foto’s maar ik maak het goed met een tutorial 🙂

x

Inge